tajemnicebogow@wp.pl


ATTYLA

Attyla (?-453), od 434 współrządził ze swym bratem Bledą, a po jego zamordowaniu ok. 445 jedyny władca państwa Hunów. Podczas swego panowania, będącego okresem największej ekspansji Hunów, kontynuował wyprawy przeciw cesarstwu wschodniorzymskiemu, pobierając równocześnie od jego władców trybuty.

Wykorzystując, jako pretekst, propozycję małżeństwa ze strony siostry cesarza Walentyniana III, Honorii, a także waśnie dynastyczne wśród Franków najechał 451 Galię, wycofał się jednak pokonany w bitwie na Polach Katalaunijskich przez Aecjusza. 452 złupił Italię, od prób zdobycia Rzymu, poza głodem i zarazą, odwiodło go poselstwo papieża Leona I Wielkiego. Zmarł przygotowując wyprawę przeciw, odmawiającemu płacenia trybutów, wschodniorzymskiemu cesarzowi Marcjanowi.

Większość wiadomości o Attylii zawdzięczamy relacji Priskosa z Panion. Postać władcy Hunów na trwałe weszła do świata legend germańskich (m.in. Pieśń o Nibelungach, Edda), historiografia chrześcijańska zaś określiła go mianem bicza bożego ("flagellum Dei").
Artykuł pochodzi z: Multimedialna Encyklopedi Powszechna PWN, edycja 2003

Powrót do: Hunowie



Stronę zaprojektował Ladien. Wszystkie prawa zastrzeżone.
W razie pytań proszę o kontakt pod adresem e-mail: tajemnicebogow@wp.pl