tajemnicebogow@wp.pl




Zobacz również:

Informacje wstępne
Panteon elamicki

KULT BOGÓW U ELAMITÓW

Świątynie

Elamici czcili bogów w świątyniach, których budowa, restauracja i obdarowywanie wotami było stałą troską królów. Świątynie wznoszono w dużych i małych miastach federacji. Bogatsi wierni przynosili do nich swe podobizny, by reprezentowały ich w stałej adoracji bóstwa. Pod tym względem Elamici nie różnili się wiele od swych mezopotamskich sąsiadów. Zresztą w Suzie świątynie budowali nie tylko królowie elamiccy. W III tysiącleciu p.n.e. mezopotamski król Szulgi wzniósł tutaj sanktuarium sumeryjskiej bogini-matki Ninhursag. Jej kult przetrwał do końca XII wieku p.n.e. Z tekstów o charakterze religijnym wynika, że najważniejszymi miejscami w świątyniach były pomieszczenia, w których stały posągi kultowe, oraz drzwi. To one otrzymywały wspaniałą dekorację, np. w postaci emaliowanych kafelków lub reliefów modelowanych w cegle.

Górskie sanktuaria

Szczególnym rysem religii elamickiej jest istnienie sanktuariów pod gołym niebem, zakładanych zazwyczaj w wąwozach górskich. Wyobrażenia wyryte na skalnych ścianach pozwalając choć w części zrekonstruować przebieg uroczystości religijnych. Możemy przypuszczać, że oprócz licznych kapłanów przed oblicze boskie byli dopuszczani wierni, którzy często gromadzili się w procesjach. Wznosząc modlitwy, wierni unosili na wysokość twarzy obie dłonie, bądź tylko prawą, w lewej trzymając ofiarę dla boga, najczęściej w postaci zwierzęcia. Modlitewną pozą Elamitów były też splecione dłonie, trzymane na wysokości pasa.

Pochówki

Elamici chowali zmarłych w grobowcach budowanych pod podłogami domów. Ich wyposażenie dostarcza nam informacji o tamtejszych wyobrażeniach o życiu pozagrobowym. Zmarłym zostawiano w naczyniach żywność i wodę; niewykluczone, że miały one pomóc przetrwać okres oczekiwania na sąd pośmiertny. O tym, że Elamici wierzyli w jego istnienia, świadczą teksty z tabliczek znalezionych w Suzie. W niektórych grobach archeolodzy odkryli portrety i maski pośmiertne – wzruszający dowód odwiecznego poszukiwania sposobu na zachowanie pamięci o zmarłych.
Tabelę zaprojektowano w oparciu o Wielką Historię Świata Educational Oxford, Poznań, 2005, t. II s. 241

Powrót do: Elam



Stronę zaprojektował Ladien. Wszystkie prawa zastrzeżone.
W razie pytań proszę o kontakt pod adresem e-mail: tajemnicebogow@wp.pl