tajemnicebogow@wp.pl






Zobacz również:

Informacje wstępne
Przed Islamem
Arabski panteon
Panteon Poudnia
Religia Poudnia
Mahomet
Islam

MAGIA I WRÓŻBY

Wróżbiarstwo i magia

Od najdawniejszych czasów ludzie niepewni swego losu szukali pomocy sił nadprzyrodzonych. Tak taż czynili przedmuzułmańscy Arabowie, których wierzenia dotyczące wróżbiarstwa (mantyki) i czarów ukształtowały się pod wpływem specyficznych warunków przyrodniczych Półwyspu Arabskiego. Wróżbiarstwo i magia odgrywały kluczową rolę w społeczeństwie Arabii przedmuzułmańskiej. Nie podejmowano wówczas żadnej ważnej decyzji, dopóki nie poradzono się wyroczni.

Techniki wróżbiarskie

Na Półwyspie Arabskim rozwinęły się rozmaite formy wróżbiarstwa, którymi parali się wieszczkowie zwani kahinami. Zajmowali się oni nie tylko tą dziedziną magii, ale także znachorstwem oraz czarną magią. Podczas seansu mantycznego kahin wprowadzał się w rodzaj transu. Odbywało się to w zaciemninym, zamkniętym pomieszczeniu, wśród zapachu kadzideł o działaniu halucynogennym. Kahinowie zajmowali się też innymi technikami wróżbiarstwa, szczególnie tymi, które wymagały zdolności interpretacyjnych. Tak było w przypadku firasy, czyli odczytywania cech i zdolności ludzi na podstawie ich wyglądu. Takich umiejętności wymagało także wróżenie na piasku (chatt) oraz odczytywanie ludzkich losów na podstawie pozostawionych śladów (kijafa).
Najpopularniejsze formy wróżbiarstwa to tira i fal. Polegały one na obserwacji zachowań zwierząt i ptaków.
Jednym z najbardziej rozpowszechnionych sposobów magii było wróżenie ze strzał (istiksam). Służyły do tego specjalne strzały bez ostrzy, z odpowiednią liczbą nacięć lub napisami. Wróżono zazwyczaj w sąsiedztwie świątyni. Najbardziej znane miejsca to świątynia Zu al-Chalasy w Tabali i Hubala w Mekce.

Magia

Czarny to po arabsku sihr, czarownik zaś to sahir. Magią zajmowali się niektórzy Arabowie, ale dużo częściej parali się tą dziedziną Żydzi. Wśród starożytnych beduinów znane były magia miłosna, lecznicza, ochronna oraz magia pogody. Istniała także czarna magia, polegająca m.in. na dmuchaniu i pluciu w węzły.
W powszechnym użyciu były talizmany i amulety (tamima). Robiono je np. z kamienia, zębów, paznokci, kości głowy, stopy i dłoni, a także włosów. Noszone były głównie przez dzieci i kobiety.
Używanie amuletów związane było z odpowiednim tekstem, który wzmacniał siłę ich działania. Zaklęcie, nazywane rakaja, w magii leczniczej służyło do odczynania uroków.
Artykuł opracowano na podstawie Wielkiej Historii Świata Educational Oxford, Poznań, 2005, t. IV, s. 84-85
Powrót do: Arabia



Stronę zaprojektował Ladien. Wszystkie prawa zastrzeżone.
W razie pytań proszę o kontakt pod adresem e-mail: tajemnicebogow@wp.pl